Het is een Veldreis, een onderzoek naar wat je bronnen zijn, je ankers. Waar kun jij kracht halen, waar kun jij neerlanden en leunen. Het is een reis naar binnen. Een thuiskomen bij jezelf. En vanuit jouw eigen plek weer verder.

・ Op zoek naar jouw plek? ・

Ik ben Pasha. Transcultureel systemisch begeleider. Ik ga met je op pad. Als reisgenoot, als gids tijdens jouw Veldreis. Naast jou, soms schijn ik een lichtje op het pad voor je, soms kijk ik met je achterom. Soms houd ik je hand vast. Soms geef ik je een duwtje.

Door mijn opleidingen en mijn eigen Veldreis, ben ik aan het ontdekken wat mijn plek is. Ben ik gaan zoeken naar wat er bij mij hoort. Mijn eigen meerculturele achtergrond maakte dat ik vaak zocht naar mijn plek. Ik hoorde nergens echt helemaal bij. Ik voelde me nergens echt helemaal thuis. Dat voelde soms eenzaam, ik voelde me soms aan de rand staan, niet helemaal in verbinding. Ik ben gaan onderzoeken waar dat vandaan kwam, waar de wortels lagen van dat gevoel en van die beweging. Ik heb ontdekt dat er in mijn systemen van herkomst diepe sporen van vertrek zitten. Vertrekken als default. Als je steeds maar vertrekt, heb je geen grond om te landen. Dan staat je koffer steeds klaar. Dan ben je steeds alert en waakzaam omdat je verwacht dat je weer moet gaan. Vertrekken maakt ook autonoom. Sterk. Zelfstandig. Veerkrachtig. Flexibel. Het maakt dat je veel kunt dragen. Mijn vraag was: is dat een kracht, of is het een overlevingsmechanisme? Mijn Veldreis heeft mij langs al die velden gebracht. Ik heb daar achtergelaten wat mij niet meer dient. Ik heb gerouwd en gehuild om dat wat verloren is gegaan. Ik heb krachtbronnen opgehaald, ik heb inzichten gekregen, waardoor ik steeds beter mijn plek in het hier en nu kan nemen. In alle gelaagdheid en complexiteit die dat ook met zich meeneemt. Het heeft mij verrijkt, het maakt dat ik als een meer compleet persoon in de wereld sta. Mijn Veldreis gaat nog steeds door. Maar ik loop graag met de jouwe mee.

Ben je eraan toe om aan jouw Veldreis te beginnen?